Konstrukcja nadużycia prawa na gruncie

Konstrukcja nadużycia prawa na gruncie 1986 r. - powód otrzymał 95.000 zł, co stanowiło 3,942 krotność przeciętnego wynagrodzenia (95.000: 24.095 = 3,942). Średnie miesięczne wynagrodzenia z dwóch kwartałów 2010 r. to 3.257 zł, zatem 3.257 x 3,942 = 12.832 zł. 3. rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy tj. art. 6 KPC poprzez zaniechanie rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Przedmiotem wykładni dokonywanej na podstawie art. 65 KC jest oświadczenie woli już uzewnętrznione. Wykładnia takiego oświadczenia zmierza do ustalenia właściwej treści oświadczenia, a nie okoliczności sprzecznych z jego treścią lub wcale nią nieobjętych. W drodze wykładni nie można uzupełniać oświadczenia woli o dalsze elementy materialnoprawne (por. orz. SN z dnia 28 czerwca 1945 r., sygn. akt C I/45, OSN rok 1945-1946, poz. 1; PiP rok 1946, z. 5-6, s. 185). Art. 65 § 2 KC służy tłumaczeniu treści oświadczenia w sytuacji, gdy dosłowne brzmienie umowy pozostawia margines niepewności, niejasności co do rzeczywistej woli stron. W przekonaniu Sądu Apelacyjnego ww. umowy zawarte z dostawcami usług czy towarów a powodem są jasne w swoim brzmieniu i nie wymagają wykładni, gdyż z ich treści wynika wyraźnie, że nie są to umowy przelewu wierzytelności, o których stanowi przepis art. 509 i nast. KC, lecz są to umowy poręczenia prowadzące po ich wykonaniu do wstąpienia z mocy prawa przez powoda w prawa zaspokojonego wierzyciela (subrogacja ustawowa z art. 518 § 1 KC). Powyższe rozstrzygnięcie Sąd oparł na następujących ustaleniach i wnioskach: w 1995 r. na rzecz Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa (...) w S. ustanowiono prawo wieczystego użytkowania nieruchomości stanowiącej działkę numer (...) o obszarze 4859 m2 położonej w S. przy ulicy (...). Z uzasadnienia decyzji ustanawiającej prawo wieczystego użytkowania nieruchomości wynikało, że wszystkie posadowione na niej budowle ”wybudowane zostały ze środków własnych (...) lub jego poprzedników prawnych”. Położony na nieruchomości budynek rozdzielni wysokiego i niskiego napięcia o powierzchni całkowitej 39,50 m2 był wzniesiony w latach sześćdziesiątych i zainstalowano w nim urządzenia rozdzielni 15kV i 0,4kV przystosowane tylko i wyłącznie do funkcjonowania z zamkniętym pomieszczeniu. Urządzenie te były eksploatowane przez Zakład (...) i służyły również do zaopatrywania w energię elektryczną budynków na nieruchomości. W dniu 29 maja 2002 r. Prezydent Miasta S. wydał decyzję znak: BGM/I/IF/7415/II/92/2002 zatwierdzającą projekt podziału działki nr (...), w wyniku którego wydzielono nieruchomość oznaczoną nr 12/18, zabudowaną stacją transformatorową. Maciej N. wniósł o zasądzenie od Tomasza K. i Ewy K. solidarnie odsetek od dwóch umów pożyczki zawartych dnia 27 lipca 2006 r. i dnia 19 marca 2007 r. przez pozwanych jako pożyczkobiorców z Piotrem N., a w odniesieniu do drugiej z tych umów żądał ponadto zwrotu części kapitału pożyczki. Powyższy wyrok zapadł na podstawie poczynionych przez Sąd Okręgowy ustaleń faktycznych, których najistotniejsze elementy przedstawiają się następująco: Od 4 kwietnia 2008 r. do listopada 2010 r. M. N. była informowana o zadłużeniu wobec powodowej spółki i wzywana do jego spłaty. Z otrzymywanych pism M. N. powzięła informacje, że na dzień 29 lutego 2008 r. jej zadłużenie wynosiło 460.576,87 zł, na dzień 31 lipca 2008 r. - 495.870,67 zł, na dzień 31 stycznia 2009 r. - 529.685,73 zł, na dzień 31 marca 2009 r. - 495.678,75 zł, zaś na dzień 31 sierpnia 2009 r. - 525.354,72 zł. I. naruszenie przepisów prawa materialnego: Pozwani złożyli rezygnację z funkcji likwidatorów a sąd postanowieniem z dnia 26 stycznia 2010 r. ustanowił kuratora dla spółki. Ocena zarzutów strony pozwanej wskazujących na to, że roszczenia powoda są w całości przedawnione wymaga wskazania na przepisy, w świetle których należy ocenić bieg terminu przedawnienia tych roszczeń, a to wobec zmiany stanu prawnego dokonanego przez art. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 80, poz. 538). Zgodnie z art. 442 § 1 KC (w brzmieniu obowiązującym do 10 sierpnia 2007 r.) roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże w każdym wypadku roszczenie przedawnia się z upływem lat dziesięciu od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wyrządzające szkodę. Według § 2 tego przepisu jeżeli szkoda wynikła ze zbrodni lub występku, roszczenie o naprawienie szkody ulega przedawnieniu z upływem lat dziesięciu od dnia popełnienia przestępstwa bez względu na to, kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia Przepis ten został w całości uchylony z dniem 10 sierpnia 2007 r., a w jego miejsce wszedł w życie art. 4421 KC. Jednakże zgodnie z art. 2 wyżej wskazanej ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny do roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym powstałych przed dniem jej wejścia w życie, a według przepisów dotychczasowych w tym dniu jeszcze nieprzedawnionych, stosuje się przepisy art. 4421 KC. Pozwany rozpoczął prowadzenie gospodarstwa w dniu 2 lutego 2005 r., wypłacone mu w październiku 2005 r. środki z dotacji przeznaczył, zgodnie z projektem, na modernizację obory. W miesiąc po zawarciu umowy, we wrześniu 2005 r., pozwany złożył w Zespole Szkół Rolniczych w M. dokumenty niezbędne do rozpoczęcia nauki na kierunku rolniczym, lecz okazało się, że z przyczyn organizacyjnych nie utworzono tego kierunku; pomimo zapewnień ze strony kierownictwa szkoły, że kierunek będzie utworzony od dnia 1 stycznia 2006 r., który to termin przesunięto następnie na 1 września 2006 r., ostatecznie kierunek o profilu rolniczym w tej szkole nie powstał. Wobec niemożności podjęcia nauki w innej szkole w trakcie roku szkolnego, pozwany od dnia 1 września 2007 r. rozpoczął naukę w systemie zaocznym w Technikum Uzupełniającym Zespołu Szkół Rolniczych w O. Szkołę tę ukończył w dniu 30 kwietnia 2010 r., uzyskując w ten sposób wymagane przez umowę wykształcenie. Orzeczenie o kosztach uzasadniał przepis art. 98 KPC. adwokat łódź