Niemożność podniesienia zarzutu nadużycia

Niemożność podniesienia zarzutu nadużycia Należy w tym miejscu podkreślić, że w postępowaniu o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone Sąd dokonuje abstrakcyjnej oceny wzorca celem ustalenia, czy zawarte w nim klauzule mają charakter niedozwolonych postanowień umownych w rozumieniu art. 3851 KC. Niedozwolone postanowienia umowne to konstrukcja przewidziana w art. 3851 - 3853 KC, mająca na celu ochronę konsumenta przed niekorzystnymi postanowieniami umowy łączącej go z profesjonalistą. Należy podkreślić, że ocena kwestionowanych klauzul prowadzona jest w oderwaniu od konkretnego stosunku umownego z określonym konsumentem, a jej przedmiotem jest badanie tylko tych klauzul wzorca, a nie praktyki i konsekwencji ich stosowania w umowach z konsumentami. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 1 marca 2013 r. w sprawie z powództwa (...) Spółki Akcyjnej w (...) w P. przeciwko E.L. i W.S. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną, Sąd Okręgowy w Łodzi uznał za bezskuteczne w stosunku do powodowej spółki (...) S.A. w likwidacji z siedzibą w P. następujące czynności prawne: Podobnie należało ocenić i drugi z zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego, polegającego na,,nierozważeniu w toku postępowania wszystkich wniosków dowodowych poprzez błędne stwierdzenie, iż skutecznie został podniesiony zarzut przedawnienia”. Tak naprawdę zarzut ów nie dotyczy naruszenia przepisów prawa procesowego, lecz naruszenia prawa materialnego, tj. normy art. 4421 § 1 KC. Nie można jednak zgodzić się ze skarżącym, że Sąd Okręgowy w sposób nieprawidłowy zastosował powyższy przepis w ustalonym stanie faktycznym i to jedynie w zakresie roszczenia dotyczącego jego osadzenia w Areszcie Śledczym w Ł. za okres od 22 marca do 28 grudnia 2006 roku. Zaprezentowana przez Sąd ocena prawna jest prawidłowa i przy pełnej jej aprobacie ze strony Sądu II instancji, nie ma potrzeba jej ponawiania i pogłębiania. Sąd Okręgowy wskazał, że zarówno występowanie wad systemu monitoringu jak i zwłoka w oddaniu przedmiotu umowy oraz zasadność naliczenia kar umownych nie była kwestionowana przez pozwaną, o czym świadczy treść pisma pozwanej z dnia 25.03.2010 r. Z tych wszystkich względów, argumentacja powoda nie zasługiwała na uwzględnienie, a Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił, że wkład powoda w nabycie nieruchomości przy ul. (...) wynosi 1 części, a w pozostałej części powód otrzymał darowiznę od matki odpowiadającej 1 wartości nieruchomości, co odpowiada wartości darowizny w postaci nieruchomości w wysokości 150.000 zł, a zatem jest wyższa aniżeli należny powodowi zachowek w wysokości 43.250 zł, co samoistnie powoduje, że oddalenie powództwa nastąpiło prawidłowo. Na nieruchomości nabytej przez D.G. małżonkowie pobudowali dom.